Deputeti Sabit Brokaj dorezon mandatin ne Kuvend. Ne seancen e sotme parlamentare ne 60 minuta diskutim te lire i dyti ne radhe eshte ngritur deputeti i LSI, Sabit Brokaj i cili ka mbajtur fjalimin e fundit si parlamentar.

"Ne 17 vjet nuk arritem asgje" ka thene ai mes te tjerash duke drejtuar falenderime per zonen qe e votoi per kaq vjet. Brokaj kerkoi menjehere nderprerjen e mandatit te tij si deputet duke shtuar se vendimi per kete eshte thjesht personal.

Gazeta Shekulli

Shqipni tavolinash

Artan Lame
(4 Shkurt 08 / Gazeta Shqip)

HALLALL E PAÇ SABIT!

Më vijnë ndër mënt raste shtetarësh a burrash të politikës në botë që, kur kanë ndërruar jetë, e kanë lënë me shkrim që nuk duan t‘u vijnë në varrim gjithë lukunia e politikanëve gjoja kolegë që, edhe me vdekjen duan të përfitojnë e ta kthejnë në kapital. Ka qenë e është një formë proteste e përtejme, ndaj gjithë maskarallëkut të politikës dhe asaj ç‘ka nuk kanë honepsur dot në të gjallë. Sabiti e kapërceu edhe këtë limit. U tërhoq që në të gjallë, duke ja plasur në surrat gjithë politikës e duke i thënë se ka dështuar.

Them se e bëri për t‘u thënë se nuk duronte dot më mes asaj kënete. Them se e bëri edhe për t‘i dhënë një shtymë të rrëzuarit të këtij sistemi të qelbur e plot erë. Them se bëri edhe se kishte aq cipë në faqe sa t‘i skuqej sa herë i duhej të rrinte mes njerëzish e të mos i përgjigjej dot pyetjes "Pse s‘bëhet ky vend?" Nuk dua të shtie fall për arsyet e Sabitit, po zemra m‘i do edhe këto që thashë.

Mos nxitoni të më thoni se nuk është i vetmi, se ja të njëjtën ditë me Sabitin dha dorëheqjen edhe kryegjyqtari i Elbasanit. Pa dashur t‘i bie në qafë, nuk e mbaj dot pa thënë se, është për të ardhur turp që një kryegjykatës të japë dorëheqjen se i ka dalë llotaria për Amerikë. Pra, ky njeri, ndërsa drejtonte (mirë a keq se di) një goxha gjykatë, hidhte zaret për të ikur në Amerikë. Goxha përgjegjshmëri për detyrën, e goxha dinjitet, apo jo. Ja pra që nuk u krahasuaka dot me Sabitin.

Me tri fjali Sabiti përmblodhi njëzet vjet të politikës së këtij vendi, politikë e tredhur, që si ç‘do qenie e tredhur nuk prodhon asgjë dhe si ç‘do krijesë e tredhur veç trashet e dhjamoset në kurriz të të tjerëve.

Hallall e paç Sabit!