U bënë gati dy vite qëkur Shmizllat janë vendosur në sheshin Maqedonia. skulpturat të cilat u desh të promovojnë një kulturë urbane të qytetit të Shkupit, atëbotë hasën në kundërshtim me vlerat antikizuese që qeveria maqedonase promovonte, si dhe në anën tjetër artistët të cilët deklaronin se nuk përmbajnë asnjë vlerë artistike. E njejta gjë tani ndodh me projektin “Shkupi 2014″.

Përveç lypësit dhe llustruesit të këpucëve, asnjëra skulpturë nuk më ka pëlqyer, sidomos ajo e demit që është kopje e atij n Wall Street në New York. Bile “shmizllat” më janë dukur gjëja më e shëmtuar, deri në festën e 8 Marsit. Kjo për arsyen se me rastin e fëstës së gruas, ato u aktivizuan për qëllime marketingu, e aq më tepër në një aksion marketingu gueril që edhe është specialiteti im i preferuar.

Shtëpia botuese Tabernakul shmizllat i përdor  si objekt për promovimin e aksionit të saj në zbritjen e çmimeve të librave nëpër librairtë e saj. Në duart dhe nënsqetullat e tyre kanë vendosur libra, duke krijuar imazhin se të jes “shmizëll” duhet të lexosh libra.

Mbetet pjesa tjetër, ajo e shiritit që ia përkon trupin sikur misseve. Nuk di nëse edhe kjo është në strategjinë e Tabernakul, por për ata që nuk e kuptojnë mesazhin, thotë: “Nuk jam objekt seksual”, e që konsiston në anektodën që një kohë ishte llaf e muhabet nëpër çarshi, se, po të mos ishin shmizllat, gjysma e Shkupit asqë do të prekte ndonjëherë c..ë femre.

Shperndaje kete artikull:
Per me shume artikuj te ngjashem vizitoni: http://www.mbreti3gut.com/?p=2177