Vellim me poezi/L coka

Diskutime tek 'Letërsia' filluar nga lutficoka1, 21 Sep 2019.

  1. lutficoka1

    lutficoka1 Primus registratum

    Vëllim me poezi/L.coka

    “Parapolitika”

    Del i fundit

    E hyp në krye,

    Hyn i varfër

    Del i pasur.


    Hyn mjeran

    E del rrufian,

    Me shkatrruar

    Ketë vatan.



    Në darkë fukara

    U gëdhi si pasha.

    Ku i more o i zi

    Mbrenda natës

    Këtë pasuri?!


    Politikan nuk ishe

    Pak tru kishe,

    Si të erdhi pasuria

    Tek dera ,tek shtëpia.



    Të urrej servilizëm!

    Ka ardhur kohë e keqe

    Me i vu qenit mustaqe,

    Për hir të padronit

    Me ba varka prej betonit.


    Gjunjëzuar përdhe

    Lepe-lepe ,ngrihu ҫohu,

    Prej padronit

    Mos u zemrohu.



    Me i’u duk

    Se jam i mirë,

    Jam besnik

    Jam xhevahir.


    Servilosur nekatosur

    Lajkat nuk kanë të sosur,

    Shkelqe fëtyra e eprorit

    Xhepi jonë në grykë të vorrit.




    Kjo është strategji

    E sofistikuar mirë,

    Të shpërlajnë trurin

    E njerëzve të mirë.


    Pa shkollë

    Pa dituri,

    Si e bëre këtë llogari

    Dhjetë për vete një për ty!




    Hajdutria po shkëlqen

    Në këte kohë me enigma,…

    Po luftojnë

    E keqja dhe e mira….


    Pse kështu Atdheu im!?

    Sa bukur o vendi im

    Kaҫakët janë pasuruar

    Nuk e dinë pasurinë

    Kanë harruar dhe njerëzinë.



    Po notojnë në det me lek

    Po nojnë në det me euro,

    Po notojnë në det me lira

    Nuke dinë nga vjene mira.


    Politikanët e ri

    Politikanët e ri

    Ngjiten shkalëve të pasurisë,

    Të vjetrit shumë të majmur

    Ndreҫin punët e tradhëtisë.




    Mendojnë ditë dhe natë

    Ku të shiten si bandit,

    Një këmbë në histori

    Tjetrën në tradhëti.


    Parapolitikë njerëzore

    Me shpatën në dorë

    Kanë harruar betimin

    Shqipes po i bejnë masakrimin.




    Ҫ’doni ju me pasurinë?

    Ҫ’doni ju me luftën?

    Pse ja hiqni lavdinë

    Maskarenjë pa idin!


    Për ju politikanë!


    Politikan është ai

    Me pak dituri

    Punët i shkojnë vaj

    Se si, as vetë se di!?



    Kur hypën në tribunë

    Pakohë i harlisur,

    Sa e bukur ajo karrike

    I duket si relike.


    Sapo ulet në karrike

    Merr shumë forcë e shumë hile.

    I vedos vetes detyrë

    Veҫ me shefi sa më mirë.



    Mendon tërë ditën

    Shkruan terë natën,

    Shefit tim t’i jap uratën.


    Këtu ka vështërsi,

    Me plotësuar kursin e zi,

    Me reklamë e hipokrizi

    Po deshe pasuri.





    Kjo është rruga e fitimit

    Kjo është rruga e mashtrimit,

    Kjo ështe rruga e servilizmit

    Një metodë drejt pasurimit.


    Rrena rrena, plot mashtrime

    Kjo është politika ime

    Një herë shpresa lart ngrihet

    Pastaj në det hidhet.




    Shefi është perendia

    Shefi është pasuria

    Shefi është dituria

    Shefi është gjithësia.


    Duhet sevilë i mirë

    Shefit me i plotësuar ҫdo dëshirë

    Këtu buron pasuria

    Këtu të jepet dhe lavdia.




    Duhet punë ,shumë angazhim

    Me marrë gradën servil,

    Me dhënë provat e hajdutërisë

    Me ja vjedh shpresën njerëzisë.


    Kjo rrugë e hipokrizisë

    Kjo rugë e hajdutërisë

    Është symbol i poshtersisë

    Me kënaq zemrën e borgjezizsë.




    Urime politikanë të ri

    Për vete të punoni,

    Me hajdut të sofistikuar

    Popullin me mjeruar.!


    Por dijeni mirë

    Populli iu gjykon

    Do ju sulet vetiut

    S’do ju marrë vrima e miut.





    Hajdutria po hedh valle!


    Kjo kohë plot enigma

    Po lufton e liga e mira.

    Po varroset ndershmëria

    Po buzëqesh hipokrizia.


    Ajo që është e keqja

    Ka marrë flamurin në dorë,

    Të mirën e fundos në det

    Me dredhi e marifet.


    Sa bukuri,sa ironi

    Kur të keqen lart e ngri

    E mira fort ҫuditet

    Në hije të turpit ajo zhytet.


    Po lulëzon padituria

    Ngrihet në lartësi

    Që nga rrënjët e varfërisë

    Deri n’dyert e ministrisë.


    Hipokrizia plagë e madhe!?

    Hipokrizia e kohës sime

    Shquhet për dy fëtyra.

    Në njërën e vërteta

    Në tjetrën gënjeshtra.


    Gërshetimin midis tyre

    Hijenat e gërshetojnë

    Në dritë puthin të vërtetën

    Natën puthin gënjeshtën.


    Kjo është strategji

    E shpikur shumë mirë

    Me shpërla trurin

    E njerëzve të mirë.


    Është epokë e sajuar

    Hajdutëria është zotësi,

    Me mjeshtër e zbusin

    Derisa të marr statusin.



    S’kamë bukuri

    Kur hajdutit I thonë njeri

    S’kamë marrëzi

    Kur i ndershmi bën ҫudi!?


    Në garë janë hajdutët

    Kush del i pari,

    I ndershmi del i fundit

    E quhet i marri!?


    Shqipëria ime !?

    Shqipëri e dashur

    Ku e ke lavdinë?

    Horat e kombit

    Me blozë e nxinë.


    Ju heronjë e dëshmorë

    Mos bëni ҫudi!

    Ҫohuni nga varri

    Hijenat me i gri.


    Ҫohuni nga varri

    heronjtë e lirisë,

    Ne të gjallët kemi vdekur

    Në pluhurin e marrëzisë.


    Ju heronjë e dëshmorë

    Po ju thonë viktima,

    Ҫohuni dhe një hërë

    Të mos e dijnë ku është vrima.



    S’ka më as ps-e

    Është varros së gjalli

    Nga i varfëri antar

    Deri te imadhi kryetar.


    Ҫohuni përsëri

    Heronjët e lirisë,

    Ne të gjallët kemi vdekur

    Në supet e tradhëtisë.




    Parti socialiste

    Emrin e ke social,

    Keni vënë në krye

    Një pardon ,një federal!


    Federal me shumë pasuri

    Mendjemadh pakufi

    Ju, ju mbylli gojën

    Ne na dha varfëri.



    Mallkuar qofshi ju

    Antarë të Ps-es

    Ne ju japim votën

    ju na vrisni shpresën…




    Pse kështu!?
    Nuk është habi

    Por është trishtim,

    Nuk është faj

    Por është krim.



    Të gjithë të turren

    O populli im,

    Historinë me përdhunuar

    Që me gjak e ke shkruar.


    Ngrihet plot sherbes

    Një palo fashist.

    Me ngrit vlerat

    E babas ballist.



    U doli gjumi

    Bijëve të mbretit,

    Kërkojnë lavdinë

    Prej sikletit.


    Shumë të shitur

    Shumë të paguar,

    Këtë vend të lashtë

    Me errësuar.



    Janë bashkuar

    Hijenat e politikës,

    Me nxjerrë vendin

    Jashtë etikës.


    Janë të vdekur

    Për së gjalli,

    Për pushtet

    I ka marr malli.


    Kjo akademi

    E paguar për dituri,

    Lufton lavdinë e kombit

    Luftën e madhe per liri.


    Paradokës në vendin tim

    Të gjithë me tërbim,

    Të shitur e paguar

    Shqipërinë me errësuar…





    Po në kulmin e ҫudisë

    Shteti i vendit tim,

    I paguan u jep trimëri

    Me zhduk komb e histori…


    Moj Shqipëria ime

    Ku të kanë katandis,

    Historinë e lavdishme

    Po t’a bëjnë pis.





    Deri kur kështu

    Do të shkoj tradhëtija,

    Deri kur kështu

    Do vdes Shqiperia.


    Deri kur kështu!?


    Ҫ’është kjo xhorulldi

    Për ti o Shqipëri.!

    Bijtë e tu për habi

    Po të nxjerrin të dy sy.


    Trimërinë që e kishe në zemër

    Po i vendosin tjetër emër.

    Po ta zbusin urtë e butë

    Moho veten ,vlerëso të huajtë.


    Trimerinë e Shqiptarit

    Amanetin e të parit,

    Bijtë e tuaj për habi

    Po e quajnë plot marrëzi.

    Për Betimin me shumë vlerë

    Jepje jetën si me lerë,

    Kaҫakët e politikës

    Po e nxjerrin jashtë etikës.


    Plot betime në tribuna

    U shëndrit balli dhe hunda,

    Janë betime me hipokrizi

    Në thelb kanë vetëm tradhëti.


    Në udhëtimet shekullore

    Ke mbrojt vendin me armë në dorë,

    Ke luftuar me vetëmohim

    Për atdhe e për ҫlirim.




    Pseu-idelogët e kohës sonë

    Me djallëzinë që kanë në zemër,

    Mohojnë luftën e popullit tonë

    T’u e djallosur me trjetër emër.


    Në këtë botë a ka vend

    Bijtë e vet t’a denigrojnë,

    Me servilizëm e tradhëti

    Me njëllos komb e lavdi





    S’kanë lënë gjë pa shkatërruar

    Tani luftës janë drejtuar,

    Duan njëllosin historinë

    Të ulin kombin

    Të lartësojnë tradhëtinë..


    Po ky gjaku kuq e zi

    I derdhur në pafundësi,

    Do bëhet ortek stralli

    Do ju djeg për së gjalli.



    A soset durimi!?

    Moj Shqipëri vend i bekuar

    Në histori forte qëndruar,

    N’luftë u linde,n’luftë u rrite

    Vlerat e kombit lart i ngrite.


    Deshe vehten të jesh e lirë

    Pa pa pranga e zinxhirë,

    Me shpatë në dorë barrikadë

    Ke luftuar e ҫarë bllokadë.



    Gjën më të shtrejtë kishe lirinë

    Ke pas besën e burrërinë,

    Ke pas flamurin kuq e zi

    Që të nderonte nënë shqipëri.


    Shumë luftra pakufi

    Kanë shkruar histori,

    Për mbrojtjen e vendit tim

    Po kurrë agresive për pushtim.





    Po tani ku je ti ?

    O atdhe shpirtit tim,

    Bijtë e t’u në ditë të sot

    Po të gjuajnë me pushkë e top.


    Të shkatërruan ekonominë

    Të vodhën pasurinë.

    Kanë ngrtit pallate e vila

    Ne në vujtje, ju në të mira.





    Betimi i shqiptarit plot vlerë

    Po e përdhosin herë –pas herë,

    Në vendin e betimit

    U fut neni i mashtrimit.


    Patriot tani kush është

    Ai që ikën prej sikletit,

    Ai që i këthen atdheut shpinën

    Në kurbet me shiju të mirën.





    Për kulturë e për arsim

    Është ҫudi në vendin tim,

    Shteti im plot sherbes

    E ka shëndrru në biznes.



    Është bisnes për fukara

    Që s’ka bukë e para,

    S’ka shkollë ku s’është leku

    Të luan mendja e tepeleku.
     
    Al-Punk likes this.

Shpërndajeni këtë faqe